VRIJDAG WEEK 1

10 juli 2026

Gisterenavond namen de Ouka's ons mee in een bloedstollend avontuur. De Mika's en de leiding trokken het donkere bos in om het mysterie van de vervloekte blauwe parkeerkaart op te lossen. En eerlijk is eerlijk... dat thema paste natuurlijk als gegoten!

Onderweg werd er heel wat afgegild, gelachen en héél stoer gedaan... tenminste, totdat er plots iemand uit de struiken sprong. 👀 Een dikke chapeau voor de Ouka's die een fantastische spooktocht in elkaar hadden gestoken. Van spannende personages tot onverwachte wendingen: alles zat erin. De Mika's bewezen dat ze nergens bang voor zijn... of toch pas toen ze weer veilig op het kampterrein stonden. 

Na een korte nacht was het tijd voor de allerlaatste volle dag van ZOKA. En wat voor één! Iedereen haalde nog één keer alles uit de kast om er een onvergetelijke dag van te maken.

De Sjoka's, Mika's en Ouka's trokken richting de waterval. Met de zomerse temperaturen was dat dé perfecte plek om heerlijk af te koelen. De Mika's lunchten gezellig samen met de Ouka's aan het water, waarna het tijd was voor een heleboel spetterende waterspelletjes. Nat worden was geen optie... maar een garantie!  Alsof dat nog niet genoeg was, sloten we af met een heerlijke discodouche. Frisser én feestelijker kan bijna niet!

Ondertussen stonden bij de Joka's de hersenen op scherp tijdens het klokkenspel en leefden de Tika's zich helemaal uit op de zandvlakte.

's Avonds trokken we onze mooiste outfits aan voor een spectaculaire dinershow. Er werd heerlijk gegeten, volop gelachen en natuurlijk ontbrak een flinke portie entertainment niet.

Maar daarmee was de dag nog lang niet voorbij! De Mika's en Ouka's vertrokken samen naar ADH voor een gezellige nachtactiviteit. Er werd gekletst, gelachen en genoten van de laatste kampnacht. Rond 03.00 uur zochten de Mika's hun bed op, terwijl de meeste Ouka's dapper standhielden en doorgingen tot de zon bijna weer opkwam. 

Wat een afsluiter van een geweldige week! Nog één nachtje slapen en dan zit ZOKA week 1 2026 er alweer op. Maar de herinneringen? Die nemen we voor altijd mee!